Pixel Sundays: Lies of P – Pinokkio, poppen en de geboorte van een Soulslike sprookje
In ons Pixel Sundays-artikel van vandaag duiken we in Pinokkio, de beroemde houten pop uit de klassieke literatuur en sprookjes. In Lies of P wordt de mythe van Pinokkio gecombineerd met het Soulslike-genre, wat resulteert in een ongebruikelijke maar briljant uitgevoerde mix. Logischerwijs wemelt de spelwereld van de poppen, maar ook bloed, olie, leugens en een verbrijzelde menselijkheid spelen een even zo belangrijke rol. Het avontuur speelt zich af in de vervallen metropool Krat. Bovendien neemt de ervaring volledig afstand van een Disney-achtige sfeer en biedt in plaats daarvan een Belle Époque-esthetiek, diepe horror en een zware, post-apocalyptische melancholie. Het verhaal draait om P, die op zoek is naar Geppetto en er gaandeweg steeds menselijker uit gaat zien en zich zo gaat gedragen.
Samenvatting
- Van Pinokkio tot Lies of P – Een sprookje wordt een Soulslike
- Krat – De prachtige stad die al lang verloren is
- Meer dan Dark Souls met Pinokkio – Waarom de gameplay werkt
- Bazen, poppen en pijn – Wanneer leren de beloning wordt
- Leugens, menselijkheid en meerdere eindes – Het verhaal achter het staal
- Overture en het succes – Lies of P is geen geheim meer
- Conclusie – Lies of P is het sprookje dat de Soulslikes nodig hadden
De game maakt gebruik van bekende Pinokkio-motieven: leugens, menselijkheid, Geppetto, poppen en identiteit. Deze worden aangevuld met klassieke Soulslike-elementen zoals genadeloze bazen, veeleisende timing en dodelijke vijanden verborgen in duistere levels. Hoewel Lies of P in 2023 is uitgebracht, voelt het nu al als een moderne klassieker. De titel heeft een enorm succes behaald, ondersteund door uitstekende recensies en een grote mate van herkenbaarheid onder gamers. Vorig jaar nog verscheen er een nieuwe DLC voor Lies of P die dient als prequel en de lore aanzienlijk uitbreidt. Hieronder bekijken we elk element van de game in detail en analyseren we de redenen voor het enorme succes.
Van Pinokkio tot Lies of P – Een sprookje wordt een Soulslike
Lies of P is losjes gebaseerd op de avonturen van Pinokkio, niet in de vorm van een traditioneel sprookje, maar als een uiterst duistere Soulslike. Hoewel de keuze om Pinokkio te adapteren in eerste instantie absurd lijkt, sluit het verrassend goed aan bij het genre. Het oorspronkelijke verhaal gaat over een pop die ernaar verlangt een mens te worden. Dit is precies de centrale vraag van Lies of P: wat maakt een pop menselijk? P, zoals de protagonist in de game wordt genoemd, is geen luidruchtig sprookjesfiguur, maar een zwijgzame hoofdrolspeler die balanceert tussen machine, gereedschap en mens. Deze context past perfect bij de beklemmende sfeer van het Souls-like-genre, dat vaak thema’s als identiteit, verval, schuld en het verlies van menselijkheid verkent.
De wereld van Lies of P is verre van een pittoresk sprookje; ze is ziek, wreed en staat op de rand van de afgrond. Krat, de setting van de game, wordt afgeschilderd als een plek waar vooruitgang, technologie en arrogantie volledig uit de hand zijn gelopen. Ook de bekende figuur van Geppetto krijgt een nieuwe interpretatie: niet langer een liefhebbende vader, maar een ambigu personage gedreven door controle, verlies en obsessie. Poppen zijn niet langer zomaar speelgoed; ze fungeren als soldaten, dienaren, moordenaars en uiteindelijk als tragische entiteiten. De sfeer is zwaar: een pop is geprogrammeerd om bevelen op te volgen, maar toch begint P zijn eigen keuzes te maken. Vooral fascinerend is het thema van de leugen, dat een cruciale rol speelt in de game, zelfs al groeit de neus van het personage niet letterlijk.
In het originele verhaal wordt liegen meestal afgeschilderd als een morele zwakte; in Lies of P kan een leugen echter een diepe uitdrukking van menselijkheid zijn. Een leugen is immers niet altijd kwaadaardig, maar kan empathisch, troostend of simpelweg noodzakelijk zijn. De game draait deze dynamiek op meesterlijke wijze om. Niet het vasthouden aan de waarheid maakt P menselijker, maar juist zijn vermogen om te liegen. Dit sluit perfect aan bij het filosofische vraagstuk of menselijkheid alleen gebaseerd is op strikte regels, of op emotie, mededogen en vrije wil. De game behandelt tal van duistere thema’s en vertaalt ze in intense baasgevechten, gruwelijke beelden en een verwoeste stad. Hierdoor overstijgt het bronmateriaal de loutere excentriciteit en bewijst het een buitengewoon logische basis te zijn voor een Soulslike.
Krat – De prachtige stad die al lang verloren is
Krat is geen betoverend fantasierijk; het is een elegante, industriële metropool die zwaar is beïnvloed door het Belle Époque-tijdperk. De officiële beschrijving beschrijft Krat als een ooit magnifieke stad die nu is afgedaald tot een nachtmerrie, verteerd door waanzin, moorddadige poppen en plagen. Vroeger was de stad welvareend, modern en immens trots op haar technologische vooruitgang. De poppen waren een integraal onderdeel van het dagelijks leven en dienden als bedienden, arbeiders, bewakers, entertainers en onmiskenbare statussymbolen. Uiteindelijk stortte de stad in toen haar eigen creaties zich tegen de mensheid keerden. In plaats van traditionele kastelen en draken navigeren spelers langs treinstations, grote hotels, industriële fabrieken, theaters, geplaveide straten, luxe villa’s en tentoonstellingshallen.
Door de hele stad is er een schril contrast tussen adembenemende architectuur en de harde realiteit van bloed, roest, lijken, olie en verbrijzelde machines. Veel locaties zien eruit alsof ze nog maar net zijn verlaten. Dit creëert de ultieme Soulslike-sfeer: het verhaal wordt niet voorgekauwd, maar de omgeving vertelt het verhaal. De verwoeste kamers of de nauwkeurige plaatsing van bepaalde vijanden communiceren vaak veel meer dan lange dialogen ooit zouden kunnen. Krat Central Station dient als een uitstekend startpunt en dompelt jullie meteen weer onder in een stad die al niet meer te redden is.
Tijdens de game verkennen jullie verschillende iconische locaties door de hele stad, waaronder een groot hotel, uitgestrekte fabrieksdistricten en een weelderig operagebouw. Elk district onthult een ander facet van Krat. De stad is niet zomaar een achtergrond voor baasgevechten; ze heeft een eigen, diepgaande verhaallijn. Krat ziet er vaak prachtig uit, maar voelt nooit echt levend. In Lies of P vechten jullie je niet zomaar een weg door een stad; jullie dwalen door de overblijfselen van een droom die is verbrijzeld door zijn eigen machines.
Meer dan Dark Souls met Pinokkio – Waarom de gameplay werkt
Lies of P bouwt voort op gevestigde Soulslike-fundamenten. De vijanden zijn meedogenloos, grondstoffen zijn schaars en de game bevat bekende mechanieken zoals checkpoints, vrijspeelbare kortere wegen, kolossale baasgevechten en het straffende verlies van je Ergo (het equivalent van zielen in de game) als je sterft. De checkpoints, bekend als Stargazers, stellen je in staat om te genezen, voorraden aan te vullen, snel te reizen en te respawnen nadat je in de strijd bent gevallen. Ergo wordt gebruikt om zowel in level te stijgen als essentiële items te kopen. De game weigert echter aan te voelen als een simpele kloon, omdat het vechtsysteem een eigen, bevredigend ritme heeft. Jullie moeten de aanvalspatronen van de vijanden nauwgezet uit het hoofd leren, want overleven draait niet in de eerste plaats om ontwijken. Hoewel rollen mogelijk is, geeft de strijd sterk de voorkeur aan blokkeren en het meester worden van de Perfect Guard.
Perfect Guard vereist dat je blokkeert op het exacte moment van de impact. Het succesvol uitvoeren van deze manoeuvre destabiliseert de vijand en kan zelfs hun wapen breken. Daarom is blindelings en in paniek rollen een hoogst ineffectieve strategie. In plaats daarvan moeten jullie animaties leren lezen en de timing beheersen. Door deze dynamiek voelt Lies of P aan als een meesterlijke samensmelting van Dark Souls, Bloodborne en Sekiro. Het leent de voorzichtige verkenning en het grondstoffenbeheer van Dark Souls; het agressieve gevechtstempo en de duistere, gotische, stedelijke sfeer van Bloodborne; en de intense focus op timing, pareren en het breken van de houding van de tegenstander van Sekiro. Toch is Lies of P iets langzamer en zwaarder dan Sekiro, maar veel directer dan de meeste klassieke Soulslikes.
Een belangrijke opvallende eigenschap is het innovatieve wapensysteem van de game. Jullie wapenuitrusting bestaat uit een lemmet en een handvat, die afzonderlijk gedemonteerd en gecombineerd kunnen worden. Het lemmet bepaalt de aangerichte schade, het gewicht en de verdedigende eigenschappen, terwijl het handvat de moveset, het schalen van statistieken en het algehele gevechtsgevoel bepaalt. Deze mate van aanpassing stelt jullie bijvoorbeeld in staat om een zwaar lemmet met hoge schade te bevestigen aan een snel handvat dat perfect aansluit bij jullie geprefereerde speelstijl.
Bovendien introduceert de game de Legion Arm, een mechanische prothese uitgerust met speciale functies. Met dit apparaat kunnen jullie vijanden naar je toe trekken, projectielen afvuren, aanvallen blokkeren of verwoestende elementaire aanvallen ontketenen, zoals vuur of elektriciteit. Bijgevolg hanteert P niet zomaar een wapen; hij wordt voortdurend geüpgraded als een veelzijdige vechtmachine. Lies of P voelt vertrouwd genoeg aan, zodat Soulslike-veteranen de mechanieken onmiddellijk begrijpen, maar introduceert genoeg nieuwe functies om te bewijzen dat het allesbehalve een simpele Dark Souls-kloon is. De gameplay is een succes omdat hij zijn inspiratiebronnen met trots toont, en deze tegelijkertijd durft te overstijgen.
Bazen, Marionetten en Pijn – Wanneer Leren de Beloning Wordt
De baasgevechten zijn een van de belangrijkste redenen waarom Lies of P zo’n blijvende indruk achterlaat. Veel van de bazen lijken bij de eerste poging meedogenloos, hectisch of zelfs oneerlijk. Echter, met elke poging herken je steeds beter de aanvalspatronen, de pauzes, het ritme en de veilige momenten om aan te vallen of jezelf te genezen. Het levert die klassieke Soulslike-ervaring op: eerst paniek, dan wanhoop en ten slotte een ware leercurve. De bazen fungeren als kapotte machines en tragische figuren, en zijn de directe gevolgen van de ondergang van Krat.
Veel confrontaties bestaan uit meerdere fasen. In de eerste fase leer je vaak het basisritme, dat in de tweede fase volledig wordt omgegooid, waardoor je jouw strategie moet aanpassen. Dit creëert spanning zonder dat het voelt als een kunstmatige verhoging van de gezondheidsbalken. Het geluidsontwerp en de animaties dragen enorm bij aan deze impact. Het geluidslandschap is gevuld met gierende tandwielen, krakende poppenlichamen en metaal dat op metaal slaat. Vooral de mechanische vijanden voelen onheilspellend aan, omdat hun reacties elke vorm van menselijkheid missen. Tegelijkertijd komen sommige bazen bijna tragisch over en dienen ze als een pijnlijke herinnering dat ze deel uitmaken van een ingestorte stad.
De gevechten zijn dus niet alleen moeilijk, maar ook bijzonder sfeervol; geen enkele overwinning krijg je zomaar in de schoot geworpen. Je wint alleen doordat je vaardigheden verbeteren en je leert. Lies of P straft fouten hard af, maar een overwinning voelt daardoor ongekend bevredigend. De bazen bieden een uitdagende maar lonende moeilijkheidsgraad omdat ze de speler langzaam van angst naar controle begeleiden. Het mooiste moment in Lies of P is vaak niet de overwinning zelf, maar de poging net daarvoor, wanneer je je plotseling realiseert: nu begrijp ik het.
Leugens, Menselijkheid en Meerdere Einden – Het Verhaal Achter het Staal
Lies of P vertelt geen eenvoudig verhaal; in plaats daarvan roept het diepgaande vragen op: wat maakt iemand werkelijk menselijk? P ziet eruit als een marionet, maar gedraagt zich steeds meer als een mens. Menselijkheid komt daarom niet alleen voort uit een fysiek lichaam, maar uit wat men voelt en of men zich menselijk gedraagt, zoals door te liegen. Tijdens het verhaal toont P steeds meer mededogen, twijfel en vrije wil via verschillende keuzes. Leugens worden niet slechts als wrede en manipulatieve middelen gebruikt, maar ook om iemand te troosten of te beschermen. Bijgevolg is de waarheid niet automatisch goed, en is liegen niet automatisch slecht.
Dit concept van liegen past perfect in de grimmige wereld van Krat, waar simplistische moraliteit nauwelijks nog standhoudt. Dit alles speelt zich af ondanks het feit dat P als marionet geprogrammeerd is om te gehoorzamen. Het verhaal maakt zo op slimme wijze gebruik van de Pinokkio-basis, maar met een beduidend modernere en donkerdere toon. Diverse personages in de game geven de wereld emotionele diepgang en tonen een laatste sprankje hoop in een verder troosteloze omgeving. Je zult veel van deze individuen tegenkomen in de centrale hub, Hotel Krat. Bovendien beschikt de game over meerdere einden die het leugensysteem verder versterken. Afhankelijk van hoe je omgaat met waarheid, leugens en de wensen van Geppetto, verandert de afloop.
Je neemt actief deel aan het bepalen wat voor soort mens of pop P uiteindelijk wordt. In Lies of P is menselijkheid geen beloning die je aan het einde krijgt, maar iets dat je onderweg voortdurend moet bewijzen. Het verhaal loopt parallel aan de spannende en veeleisende Soulslike-gameplay en vormt een sterke toevoeging. Elk gevecht, elke beslissing en elke ontmoeting roept steeds dezelfde vraag op: is P slechts een zeer geavanceerde machine, of inmiddels al veel meer dan dat?
Overture en Succes – Lies of P is Geen Geheim Meer
In 2023 was Lies of P nog een verrassingshit, maar inmiddels heeft het zich gevestigd als een volwaardige Soulslike-franchise. Tegen maart 2026 was de game officieel meer dan 4 miljoen keer verkocht. Dat is een ijzersterk signaal voor een nieuwe Soulslike IP zonder de stempel van FromSoftware. De game leunde niet alleen op de initiële hype; de verkoopcijfers bleven elk jaar gestaag groeien. In 2025 verscheen de DLC Lies of P: Overture, die deze wereld aanzienlijk uitbreidde. Overture werd gelanceerd op 6 juni 2025, direct na de aankondiging, en dient als een prequel op de hoofdgame, waarbij spelers terugkeren naar Krat kort voor de catastrofe van de Puppet Frenzy.
In het basisspel kennen we Krat alleen als een ruïne, maar Overture biedt een veel duidelijker beeld van hoe de stad ooit was en wat er verloren ging net voor de ineenstorting. Dit zorgt voor een prachtig contrast tussen het verleden en het heden. Qua content draait het niet alleen om nieuwe gebieden, maar ook om meer achtergrondinformatie over de stad, de personages en de naderende ramp. Bovendien maakt Overture Krat nog tragischer, omdat je beter begrijpt wat er überhaupt vernietigd is. Uiteraard bracht de DLC ook nieuwe vijanden, bazen, wapens en extra systemen met zich mee. Bijzonder opvallend zijn de nieuwe moeilijkheidsopties die samen met Overture werden geïntroduceerd.
Dit wakkerde vanzelfsprekend het bekende Soulslike-debat weer aan: moet een game voor iedereen even moeilijk zijn? Deze opties hebben de titel echter toegankelijk gemaakt voor een veel breder publiek. De game voelt als het fundament voor een grotere reeks duistere sprookjes. Na Pinokkio zouden theoretisch ook andere bekende verhalen een vergelijkbare, donkere Soulslike-richting kunnen inslaan. Wat begon als “Dark Souls met Pinokkio” is uitgegroeid tot een eigen merk met een unieke wereld, een eigen stijl en een heldere toekomst. Lies of P begon als een merkwaardig idee, maar met Overture en vier miljoen verkochte exemplaren is één ding duidelijk: dit sprookje is nog lang niet voorbij.
Conclusie – Lies of P is het Sprookje dat Soulslikes Nodig Hadden
Lies of P had heel gemakkelijk kunnen overkomen als een vreemde grap. Een duistere Soulslike over Pinokkio klinkt in eerste instantie als een idee dat meer opvalt door zijn absurditeit dan door echte inhoud. Toch is precies het tegenovergestelde gebeurd. Neowiz en Round8 hebben geen goedkope sprookjesremake gemaakt van het bekende bronmateriaal; ze creëerden een op zichzelf staande actie-RPG over leugens, menselijkheid, gehoorzaamheid en de dunne grens tussen machine en ziel. Krat is veel meer dan alleen een mooi decor. De stad voelt als een verloren droom gebouwd uit staal, olie en bloed, waar elke straat en elk baasgevecht laat zien hoe diep een beschaving kan vallen.
Het neemt vertrouwde Soulslike-elementen en combineert deze met strakke timing, unieke wapensystemen, emotionele personages en een wereld die lang in je hoofd blijft hangen. Met Overture en het enorme succes van de franchise voelt Lies of P niet langer als een op zichzelf staand experiment, maar veeleer als het begin van iets veel groters. Het voelt vertrouwd genoeg voor fans van het genre, maar is gedurfd genoeg om een eigen identiteit te smeden. Pinokkio werd geen echte jongen, maar misschien wel iets veel spannenders: een modern Soulslike-sprookje dat bewijst hoeveel leven er kan schuilen in een kapotte marionet.
Hoi, ik ben Kilian, maar online ken je me waarschijnlijk als “Tux1243”. Ik ben nu bijna twee jaar onderdeel van het team en probeer je altijd op de hoogte te houden van het laatste en spannendste gamenieuws. Ook heb ik een grote passie voor diepgaande en uitgebreide analyses van hele spelseries en franchises. Ik ga graag de diepte in en belicht de details en achtergronden die de spelwerelden zo fascinerend maken.
Download de Allkeyshop Browser Extension Free
Voor het laatste video game nieuws, trailers en de beste aanbiedingen, voeg ons toe aan je favorieten.
U kunt de beste en goedkoopste online aanbiedingen vinden van CD-Sleutels, spel codes, cadeaubonnen, en antivirus software van geverifieerde verkopers op onze winkelpagina's vinden.
Om geen nieuws van Allkeyshop te missen, abonneer op
Google Nieuws
.
MEER RELEVANTE ARTIKELEN
